بیوگرافی مجتبی جباری

زندگینامه مجتبی جباری: جادوگر خط میانی

مجتبی جباری، یکی از با استعداد ترین هافبک های تهاجمی تاریخ فوتبال ایران، در ۲۶ خرداد ماه سال ۱۳۶۲ در رباط کریم، از توابع استان تهران، به دنیا آمد. اصالت او به استان اردبیل برمی گردد. جباری در یک خانواده ورزشی و علاقه مند به فوتبال رشد کرد. حمایت های بی دریغ پدرش، که اتفاقاً در راه آهن مشغول به کار بود، او را از همان دوران کودکی به سمت زمین های فوتبال کشاند.

شروع مسیر حرفه ای

مجتبی جباری فوتبال خود را از رده های پایه باشگاه راه آهن آغاز کرد. با بازی های هوشمندانه و فنی که از خود نشان داد، خیلی زود توجه استعداد یاب ها را به خود جلب کرد. همین درخشش باعث شد تا او در سال ۱۳۸۰ به آکادمی باشگاه بزرگ استقلال تهران بپیوندد و مسیر اصلی حرفه ای خود را در این تیم آغاز کند.

دوران سربازی و رشد در ابومسلم

مجتبی جباری برای گذراندن دوران سربازی و کسب تجربه در سطح بزرگسالان، به تیم ابومسلم خراسان رفت. او در طول یک سال حضور در لیگ برتر، با زدن ۷ گل، خود را به عنوان یک هافبک مؤثر و گلزن ثابت کرد. مهم ترین دستاورد او در این تیم، کسب مقام نایب قهرمانی جام حذفی در فصل ۸۴-۱۳۸۳ بود.

اسطوره شماره ۸ استقلال

بازگشت به استقلال در سال ۱۳۸۴، شروع درخشان ترین و طولانی ترین دوره بازیگری مجتبی جباری بود. او به مدت ۹ سال (از ۱۳۸۴ تا ۱۳۹۲) پیراهن شماره ۸ استقلال را بر تن کرد و به یکی از محبوب ترین و تأثیرگذارترین بازیکنان تاریخ این باشگاه تبدیل شد.

سبک بازی و لقب “زیدان آسیا”

مجتبی جباری به دلیل هوش بالا در زمین، دید بازی استثنایی، پاس های عمقی دقیق و توانایی در زدن ضربات کاشته و گلزنی های حساس، به «زیدان آسیا» ملقب شد. در خط میانی، او مغز متفکر تیم بود و با فیزیک بدنی خوب و مهارت در کنترل توپ، نبض بازی را در دست می گرفت. اوج درخشش جباری در قهرمانی های استقلال در لیگ برتر و جام حذفی در این سال ها بود. در فصل ۸۵-۸۴، عملکرد مؤثر او در قهرمانی استقلال باعث شد تا کارشناسان او را به عنوان بهترین بازیکن لیگ ایران و پدیده فصل انتخاب کنند.

نبرد با مصدومیت ها

متأسفانه، دوران حرفه ای جباری با مصدومیت های متوالی و بدشانسی های بزرگ همراه بود. مصدومیت ها بارها او را از میادین دور کردند و بخش زیادی از پتانسیل او را نادیده گذاشتند. یکی از تلخ ترین این اتفاقات، مصدومیت او در اردوی تیم ملی پیش از جام جهانی ۲۰۰۶ آلمان بود که باعث شد این رویداد مهم را از دست بدهد.

حادثه غم انگیز جام حذفی ۸۷-۱۳۸۶

یکی از لحظات به یادماندنی و در عین حال دردناک زندگی مجتبی جباری، مربوط به فینال جام حذفی فصل ۸۷-۱۳۸۶ است. در شرایطی که خانواده اش به خاطر جلوگیری از کاهش تمرکز او در بازی مهم برگشت مقابل پگاه گیلان، خبر درگذشت پدرش را از او پنهان کرده بودند، جباری در این دیدار حساس گل زد و پاس گل داد تا استقلال قهرمان جام حذفی شود. اما درست در اوج جشن قهرمانی، او از این ضایعه مطلع شد و اشک هایش، شادی قهرمانی را تحت تأثیر قرار داد.

تجربه بازی در سپاهان و لیگ ستارگان قطر

در سال ۱۳۹۲، پس از ۹ سال حضور در استقلال، مجتبی جباری از این تیم جدا شد.

او به مدت کوتاهی به تیم سپاهان پیوست، اما حضور او در اصفهان کوتاه بود.پس از سپاهان، جباری راهی لیگ ستارگان قطر شد و به تیم الاهلی پیوست. او از کیفیت لیگ قطر رضایت داشت و با حفظ آمادگی جسمانی، حضور موثری در این تیم داشت و به فکر حضور در تیم ملی و جام جهانی بود.

در تیر ماه ۱۳۹۶، جباری یک بار دیگر برای مدت کوتاهی به استقلال بازگشت تا شاید فصل جدیدی از همکاری رقم بخورد، اما این بازگشت هم پایان خوشی نداشت و خیلی زود از لیست تیم کنار گذاشته شد.

حضور در تیم ملی فوتبال ایران

مجتبی جباری سابقه پوشیدن پیراهن تیم ملی فوتبال ایران را نیز در کارنامه دارد. مصدومیت های طولانی باعث شد تعداد بازی های ملی او کمتر از حد انتظار باشد، اما او در دیدارهایی که به میدان رفت، کیفیت بالای خود را به نمایش گذاشت.

تعداد بازی ملی: حدود ۲۸ بازی (تا سال ۱۳۹۲).

یکی از بهترین بازی های ملی او مقابل تیم ملی چین تایپه در مقدماتی جام ملت های آسیا بود که حتی مربی تیم ملی مکزیک (که برای آنالیز به ورزشگاه آمده بود) او را بهترین بازیکن تیم ایران نامید.

او در فروردین ۱۳۹۳ به طور رسمی از بازی های ملی خداحافظی کرد.

افتخارات مهم مجتبی جباری (به عنوان بازیکن)

زندگی پس از فوتبال

مجتبی جباری پس از پایان دوران بازیگری، به فعالیت های مورد علاقه اش پرداخت و نشان داد که زندگی او فراتر از مستطیل سبز است. او که علاقه زیادی به حوزه هنر و ادبیات دارد، در دوران بازنشستگی اقدام به افتتاح یک کتاب فروشی با نام کتابسرای راوی نمود.

او همچنین وارد عرصه مربیگری شد و سابقه هدایت تیم هایی مانند نیروی زمینی و حضور در کادر فنی تیم هایی مانند استقلال تهران (به عنوان سرمربی موقت یا دستیار) را در کارنامه خود دارد.

سخن پایانی

مجتبی جباری، با پوشیدن پیراهن شماره ۸، نماد یک فوتبالیست باهوش، فنی و جنگنده بود که قلب هواداران استقلال را تسخیر کرد. او علی رغم مصدومیت های مکرر، با دید استثنایی و پاس های عمقی، هنرمندی خود را در زمین به نمایش می گذاشت. جباری در واقع مصداق یک هافبک باکس تو باکس مدرن بود که هم در حمله و هم در دفاع تأثیرگذار بود. میراث او ترکیبی از استعداد ناب، تعصب و قصه ای ناتمام به خاطر آسیب هاست.

نوشته شده توسط تیم بیوگرام